Beharawolfsmelk Onofficiële naam

Op Madagaskar en ook daar zeldzaam

Deze wolfsmelk komt uitsluitend voor in het droge en hete zuidwesten van Madagaskar samen met 170 andere wolfsmelksoorten. Euphorbia beharensis is een zustersoort van de als kamerplant bekende Christusdoorn, die afkomstig is van dit eiland.

Het struikje heeft tot 5 mm dikke, vertakte grijze stengels die bewapend zijn met dikke stekels. De plant heeft opvallend puntige bladeren, bruinroze bloeiwijzen. Als de vrucht zich explosief opent, worden de zaden weggeschoten.

De plant is goed aangepast aan deze droge omstandigheden met haar verdikte stamvoet, die voor de nodige wateropslag zorgt. Op haar lichtgrijze stengels wordt het zonlicht weerkaatst wat de plant koel houdt.

De belangrijkste bedreigingen zijn verlies van leefgebied en ‘oogst’ door plantenverzamelaars.

Ecologie en leefgebied

Euphorbia beharensis groeit in doornig struikgewas op zandbodems, waar het schaarse regenwater snel in wegzakt. De plant is goed aangepast aan deze droge omstandigheden met haar verdikte stamvoet, die voor de nodige wateropslag zorgt. Op haar lichtgrijze stengels wordt het zonlicht weerkaatst wat de plant koel houdt. Stekels en het giftige melksap dat eigen is aan alle wolfsmelkachtigen, beschermen tegen diervraat.

Bedreiging

De populatie van de Beharawolfsmelk in Madagaskar is erg versnipperd, wat kruisbestuiving hindert en tot daling van genetische diversiteit kan leiden. De belangrijkste bedreigingen zijn verlies van leefgebied en ‘oogst’ door plantenverzamelaars. Het leefgebied neemt af door de ‘slash-and-burn’ praktijk voor het verkrijgen van landbouwgrondjes, en het verzamelen van brandhout om op te koken.